Oyun Terapisi Eğitimi ve Sertifikası 1 Section8 Lessons10 Weeks
Bilişsel Davranışçı Seans Örnekleri ve İlk Görüşme Etkinlikleri
Kapsam
Bu ders, bilişsel davranışçı oyun terapisine ilişkin ilk görüşme ve altı seans örneğini, tanışma oyunu ile ilk görüşmede kullanılan oyun temelli etkinlikleri kapsar. Hikaye küpleriyle ilk görüşme, çocukla iletişimi kolaylaştırmaya yönelik yapılandırılmış bir oyun örneği olarak ele alınır. Birinci seans ile altıncı seans arasındaki başlıklar, bilişsel davranışçı çerçevede bir sürecin farklı oturumlar üzerinden nasıl incelenebileceğini göstermeye yöneliktir. Tanışma oyunu, başlangıçta ilişki kurma ve çocuğun katılımını destekleme bakımından değerlendirilir. İlk görüşme tekniği olarak aile çiz testi başlığı, aile çizimi etkinliğinin çocuk açısından ifade imkanı ve yorum sınırları üzerinde durularak ele alınır. İyi kalpliler merdiveni, Yardımseverler evi ve Ne yapardın başlıklı etkinlikler, ilk görüşmede çocuğun anlatımına alan açabilen farklı oyun kurguları olarak tanıtılır. Son modüldeki genel değerlendirme, seans örnekleri ile kuramsal bilgilerin birlikte gözden geçirilmesini sağlar. Böylece öğrenme odağı, tek tek oyunları ezberlemek yerine hangi amaçlarla ve hangi sınırlar içinde ele alındıklarını anlamaya yönelir. Seans ve etkinlik başlıklarının birbiriyle ilişkisi kurularak ilk karşılaşmada güven oluşturma, oyun içinde anlatımı destekleme ve ilerleyen görüşmelerde süreci değerlendirme arasındaki kavramsal bağlantılar da açıklanır.
İçerik
Ders, hikaye küpleriyle ilk görüşme örneğinden başlayarak çocuğun oyun aracılığıyla hikaye kurmasına ve kendini ifade etmesine ilişkin temel noktaları açıklar. Ardından bilişsel davranışçı oyun terapisi seansları birden altıya kadar sıralı biçimde ele alınır. Seansların farklı başlıklar halinde bulunması, terapötik hedeflerin, çocuğun katılımının ve oyunda kullanılan yönlendirmelerin zaman içinde nasıl değerlendirilebileceğini düşünmeye imkan verir. Ancak her seansa belirli bir müdahale veya sonuç atfedilmez; örneklerin içeriği kaynakta doğrulanan sınırda tutulur. Tanışma oyunu başlığı ile başlangıçtaki iletişim, güven ve çocuğun sürece uyumu ilişkilendirilir. Aile çizimi etkinliği, çocuğun aileye ilişkin yaşantılarını konuşmak için olası bir ifade alanı olarak değerlendirilirken çizimden tek başına tanı çıkarılmayacağı belirtilir. İyi kalpliler merdiveni, Yardımseverler evi ve Ne yapardın etkinlikleri, çocuğun yanıt verme ve hikaye oluşturma biçimlerini anlamaya yönelik ilk görüşme örnekleri olarak incelenir. Genel değerlendirmede bu etkinliklerin amaçları, sınırları ve önceki derslerde öğrenilen yaklaşımlarla bağlantıları birlikte ele alınır. Çocuğun oyun aracılığıyla verdiği bir yanıtın ilgili soru ve ortamdan etkilenebileceği hatırlatılır. Bu nedenle etkinlikleri değerlendirirken yetişkinin yönlendirmesi ile çocuğun kendiliğinden ortaya koyduğu anlatım birbirinden ayrılır.
Dersin Kazanımları
Katılımcıların bilişsel davranışçı oyun terapisi kapsamında ilk görüşme ile sonraki seansların neden farklı amaçlar taşıyabileceğini açıklayabilmeleri beklenir. Hikaye küpleri ve tanışma oyununun çocuğun oyunla iletişime katılmasına nasıl alan açabileceğini tanıyabilirler. Altı seanslık örnek dizisini değerlendirirken kuramsal hedefleri, terapistin rolünü ve çocuğun verdiği tepkileri birbirinden ayırmaya yönelik sorular geliştirebilirler. Aile çizimi etkinliğinin ifade ve görüşmeyi kolaylaştırma amacıyla ele alınabileceğini, ancak çizim öğelerine dayanarak psikolojik tanı veya kesin aile ilişkisi yorumu yapılamayacağını kavrarlar. İyi kalpliler merdiveni, Yardımseverler evi ve Ne yapardın başlıklı oyunların farklı anlatım ve etkileşim imkanları sunabileceğini açıklayabilirler. Etkinliklerde gelişimsel uygunluk, çocuğun gönüllü katılımı ve güvenli iletişim ilkelerinin önemini fark etmeleri amaçlanır. Son genel değerlendirme üzerinden çocuk gelişimi, oyun terapisi kuramları, ebeveyn katılımı, ilk görüşme ve seans incelemeleri arasında anlamlı bağlantılar kurabilirler. Örneklerden edinilen bilginin bağımsız klinik uygulama yetkinliği anlamına gelmediğini ayırt ederek öğrenme kazanımlarını gerçekçi biçimde değerlendirmeleri hedeflenir. Katılımcılar ayrıca bir seans örneğinden öğrendikleri yaklaşımı bütün çocuklara aynı biçimde aktarmanın uygun olmayacağını, ilk görüşmenin amaç ve yöntemlerinin çocuğun yaşına ve ihtiyaçlarına göre düşünülmesi gerektiğini değerlendirebilirler.