Klinikte Bilişsel Davranışçı Terapi (BDT) Eğitimi 1 Section8 Lessons160 Hours
Depresyon ve Yaygın Anksiyete Bozukluğunda BDT Seans Uygulamaları
Kapsam
Bu ders, depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğuna ilişkin Bilişsel Davranışçı Terapi seans örneklerinin değerlendirilmesini kapsar. Programda yer alan altı uygulama oturumu üzerinden farklı psikolojik sorunların seans sürecinde nasıl ele alındığı, hangi bilişsel ve davranışsal süreçlere odaklanıldığı ve görüşmeler arasındaki bağlantıların nasıl kurulduğu incelenir. Dersin temel odağı, önceki bölümlerde öğrenilen kuramsal kavramların uygulama örnekleriyle ilişkilendirilmesidir.
Depresyonla ilişkili seans örneklerinde olumsuz otomatik düşünceler, umutsuzluk, işlevsel olmayan inançlar ve davranışsal geri çekilme gibi süreçlerin bilişsel davranışçı açıdan değerlendirilmesi ele alınır. Yaygın anksiyete bozukluğuyla ilişkili örneklerde ise sürekli endişe, olası tehlikelere yönelik değerlendirmeler, belirsizliğe ilişkin düşünceler ve işlevsel olmayan baş etme davranışları üzerinde durulur.
Ders kapsamında seansların birbirinden bağımsız görüşmeler olarak değil, belirli bir değerlendirme ve çalışma sürecinin parçaları olarak anlaşılması amaçlanır. İlk görüşmelerde ele alınan sorunların sonraki oturumlarda nasıl takip edilebildiği, bilişsel değerlendirme ile davranış değişikliği arasındaki ilişkinin seans örnekleri üzerinden nasıl gözlenebildiği değerlendirilir. Böylece BDT’nin yapılandırılmış yaklaşımı, iki farklı klinik sorun üzerinden karşılaştırmalı biçimde incelenir.
İçerik
Dersin uygulama içeriği, depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğuna ilişkin altı seans başlığının öğrenme sırasına uygun biçimde değerlendirilmesi üzerine kuruludur. Başlangıç oturumlarında psikolojik sorunun anlaşılması, danışanın yaşadığı güçlüklerin tanımlanması ve düşünce, duygu ve davranış arasındaki bağlantıların kurulması üzerinde durulur. Seans örnekleri, daha önce ele alınan depresyonun bilişsel modeli ve yaygın anksiyeteye ilişkin açıklamalarla ilişkilendirilir.
Depresyon bağlamında olumsuz düşüncelerin duygusal durum ve günlük etkinliklerle bağlantısı değerlendirilir. Yaygın anksiyete bağlamında ise geleceğe yönelik olumsuz beklentiler, sürekli endişe ve kontrol arayışı gibi süreçler incelenir. Bu iki durumun bazı ortak bilişsel özelliklere sahip olmasına rağmen farklı sorun alanları oluşturduğu açıklanır. Böylece her iki klinik durumda aynı kavramların hangi noktalarda benzer, hangi noktalarda farklı anlam taşıdığı üzerinde durulur.
Sonraki uygulama oturumlarında seanslar arası süreklilik, önceki görüşmelerde ele alınan konuların yeniden değerlendirilmesi ve çalışma hedefleriyle kurulan bağlantılar incelenir. Uygulama örneklerinin temel amacı, BDT’deki kuramsal kavramların seans içindeki yerini görünür hale getirmektir. Ders, farklı psikolojik sorunlarda kullanılan bilişsel davranışçı açıklamaların uygulama bağlamında nasıl ayrıştığını değerlendirme imkanı sağlar.
Dersin Kazanımları
Bu dersin sonunda katılımcıların depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğuna ilişkin seans örneklerini bilişsel davranışçı kuram çerçevesinde değerlendirebilmeleri hedeflenir. Bir seans içinde ele alınan düşünce, duygu ve davranış örüntülerinin hangi psikolojik süreçlerle bağlantılı olduğunu açıklayabilirler. Depresif düşünceler ile sürekli endişe süreçlerinin benzer ve farklı özelliklerini ayırt edebilirler.
Katılımcıların yapılandırılmış BDT seanslarında başlangıç değerlendirmesi, çalışma hedefleri ve sonraki görüşmeler arasındaki ilişkinin önemini kavramaları beklenir. Bir psikolojik sorunun tek bir görüşme içinde tamamlanmış biçimde ele alınmadığını, değerlendirme ve müdahale süreçlerinin birden fazla oturum arasında bağlantı kurularak ilerleyebildiğini anlayabilirler. Seans örneklerini incelerken kuramsal bilgilerle uygulama sürecindeki açıklamalar arasında ilişki kurabilirler.
Ayrıca depresyonda davranışsal geri çekilmenin, yaygın anksiyetede ise sürekli endişe ve belirsizlikle ilişkili düşüncelerin seans içindeki değerlendirmelere nasıl yansıyabileceğini inceleyebilirler. Farklı sorunlarda çalışma hedeflerinin neden değişebileceğini ve bilişsel davranışçı yaklaşımın bu farklılıkları nasıl ele aldığını değerlendirebilirler. Böylece katılımcıların klinik uygulama örneklerini daha sistemli okumaları, seansların yapısal özelliklerini tanımaları ve mesleki bilgi birikimlerini kuramsal açıklamalarla ilişkilendirmeleri amaçlanır. Bu kazanımlar, bağımsız uygulama yetkisi yerine seans süreçlerinin anlaşılmasına odaklanır.